Dag 26 / vrijdag 25/6/10 - Santiago de Compostela - Negreira - 22 km

Vanmorgen was de lucht bewolkt, de torens van de kathedraal zagen er helemaal anders uit.

De stad verlaten gaat makkelijker en sneller dan er in te komen. We passeren weer eucalyptusbossen, het is stevig klimmen, we hebben 2 alto's te beklimmen. De Alto do Vento en de alto do Mar de Ovellas. En het is nog warm ook.


Veel wandelaars zitten er niet meer op deze camino, de weg naar Finisterra. Ponte Maceira is verrassend mooi, een Middeleeuwse brug en magnifieke zichten in het dorp. De Rio Tambre zorgt voor afwisseling in het landschap. Af en toe wat schaduw, dat is welkom door de hitte.

Hier in Negreira komen we iets na 13 uur aan. Het is een prive albergue, splinternieuw van maart 2010. We hebben lakens en handdoeken, wat niet gebruikelijk is in een albergue. Twee wasmachines en droogkasten, waarvan we al gebruik hebben gemaakt. De droogkast niet, want door de warmte droogt alles snel buiten. Tot 18 uur waren we de enige gasten, nu komen er net twee Duitsers binnen.
Het stadje zelf is niet bijzonder. Drie parallelle straten, heel wat winkels en bars, een stenen beeld van een pelgrim. Deze plaats zal ons vooral bij blijven door deze super albergue.

Morgen gaan we weer verder op deze rustige camino.

Rustdag 4 - donderdag 24/6/10 - Santiago de Compostela

Gisteren zijn we dan nog een heel deel van de bekenden tegengekomen. Dat was erg hartelijk. Jim em Juan trakteerden we op een biertje in het Parador! Met de anderen hebben we op het plein genoten van muziek van de "tuna", het muziekgezelschap van de universiteit. Er was dan ook nog het feest van San Juan: vuren rond de stad en muziek nog tot heel laat in onze oren... Vandaag zagen we ook nog de Koreaan (geleden van de dag van mijn verstuikte voet, een eeuwigheid dus). En vandaag Cesar, de Italiaan, en de groep Fransen, en het jonge Spaanse koppel. We zijn naar de pelgrimsmis gegaan deze middag. Om kwart over elf was er maar 1 zitplaats te vinden, voor de mis van twaalf uur. Het was indrukwekkend, alle nationaliteiten van de toegekomen pelgrims werden vernoemd. Het grote wierookvat werd niet gebruikt. Dat gebeurt alleen nog als een groep hiervoor extra betaalt, pech dus. We hebben er onze beloofde kaarsjes gebrand, geluk voor jullie was er nog voldoende plaats. Vanavond gaan we proberen of we gratis kunnen eten in de Parador. Vroeger was het een hospitaal voor pelgrims, en nog elke dag mogen 10 pelgrims gratis ontbijten, lunchen en dineren. Het is het beste restaurant van de stad, we willen onze kans wagen. En ja, het is ons gelukt. We waren met zeven pelgrims, het jonge Spaanse koppel dat we eerder zagen, een ouder Duits paar, een Fransman en wij. Het was erg spannend en we hebben veel gelachen. En natuurlijk ook lekker gegeten. Het was een unieke ervaring.

Morgen gaan we verder, de camino Finisterra: dat is nog een dag of 5 stappen, want we gaan ook nog naar Muxia.

Dag 25 - woensdag 23/06/10 - Rua - Santiago de Compostela - 21,9 km

Het werden nog heel warme kilometers tot Santiago, met 3 keer een klim.


Aan de Monte de Gozo zagen we de Fin, met zijn vrouw. Hij stapte sinds Lugo met haar. De laatste 5 kilometer houdt hij voor morgen. De Fransman met wie hij meestapte is vandaag op het vliegtuig naar huis.

Het is vreemd om Santiago binnen te stappen. Het is een lange saaie weg van de rand van de stad tot aan de kathedraal.


We waren om 13.13 uur in het hart van de stad. Daar loopt het vol toeristen en de shops met allerlei prullaria bereiken hier hun hoogtepunt.

We hebben een leuke hospedia, een pension met zicht op de kathedraal! We blijven hier 2 nachten.

We kregen al onze "compostela" in het bureau voor pelgrims, het is een soort diploma dat we de camino hebben afgelegd. De mis voor pelgrims is elke dag om 12 uur in de kathedraal. We gaan dat voor morgen houden. We zullen dan ook de rituelen, zoals zovelen voor ons deden, uitvoeren.

Nu de stad een beetje verkennen. Het is ontzettend warm, voor morgen 31 graden! We hebben net een tentoonstelling gezien van een Chinese kunstenaar, met 3D-film. In een koele zaal van de universiteit.

Het was een mooi avontuur. Waarvan de indrukken nog lang zullen nablijven. Straks gaan we eens op zoek naar de pelgrims van de vorige dagen. Hopelijk treffen we er nog enkele.

Bedankt voor jullie reacties.

Dag 24 - Dinsdag 22/6/10 - Melide-Rua - 32,4 km

Het slapen verliep bijzonder slecht vorige nacht. In zo een ruimte galmde elk geluid, voetbal zorgde voor euforie en heel laat in de nacht leek het wel of er kwamen nog steeds pelgrims binnen. De slaapcontainers waren volzet, maar in de hall werden nog slaapmatten bijgezet.
Het was precies of we lagen in een Middeleeuws hospitaal...

Vanmorgen heel vroeg al begon het opstaan. We zijn dan ook maar aan de dag begonnen. Om 6.40 uur hadden we al ontbeten en begonnen we aan onze tocht.

Wat een verschil met de Primitivo. Pelgrims voor en achter ons, de hele weg. Het was een heel groot stuk door het bos, over brede lanen, leek wel de Koninklijke wandeling in het arboretum van Tervuren. Gelukkig maar, onder de bomen schaduw. Want het was erg warm vandaag. Maar ook hele delen in de vlakke zon. Dat was dodelijk.


Op dit deel kan je ook je bagage laten vervoeren. Door een taxi, of een ezel,... Het is hier erg commercieel: T-shirts en pins, petjes en tassen, alles over de camino.
We stapten voorbij Arzua, nog te vroeg om hier al te stoppen. En tussen Arzua en Santa Irene was niks om te overnachten. Dus moesten we verder.

Maar in Santa Irene waren alleen albergues, een private en een municipale, of openbare. We hadden toch liever iets meer comfort en stapten verder tot hier: Rua. We hadden gelukkig nog plaats in het hotel. Om 14.30 uur waren we hier, douchen, wat kleren uitwassen. We hebben de hele namiddag moeten recupereren van de inspanning...In het kleine dorpje heb ik van kinderen een leuk muziekinstrumentje gekocht, gemaakt van een halve notendop.


Morgen is de laatste etappe: van hier is het ongeveer 20 kilometer naar Santiago de Compostela! Op onze vijfentwintigste stapdag zullen we onze bestemming bereiken. We plannen om er twee nachten te blijven. Daarna willen we nog doorstappen naar Finisterra en Muxia.

Dag 23 - maandag 21/6/10 - Ferreira -Melide - 21 km

De camino gaat verder voor onze overnachtingsplaats. We zijn direct aan de Ponte Romana en het gaat over grote stenen paden.

Vandaag stappen we naar Melide. Het is al direct warm, we starten in short en het zal bloedheet worden. Maar we klagen niet. Het is een mooie weg vandaag. We doen nog één col. Het landschap is prachtig. We komen door kleine plaatsen. Hier wordt nog aan kleinschalige landbouw gedaan. De koeien lopen voor en achter ons. En we lopen ook door zeer diepe wegen. Meer dan onze holle wegen.

Melide: daar waar de Camino Primitivo en Frances elkaar raken. Een mega-albergue met zeker 160 slaapplaatsen. In een kongrescentrum staan containers, met slaapkamers en sanitairblokken. Welkom op de Frances!


Op aanraden van onze gids en de Spanjaarden eten we in de Pulperia Ezequiel, al generaties beroemd onder de pelgrims. Voor wie graag inktvis eet, fantastisch!!

Dag 22 - zondag 20/6/10 - Lugo - Ferreira -30 km

Vandaag gaat het naar San Roman de Retorta, een albergue met 12 plaatsen. Het begint dus erg vroeg met opstaan, vooral door de Fransen. "Ca va etre la geurre a l'albergue"...

In Lugo is er vanmorgen nergens een bar te vinden voor een ontbijt. Wel de laatste fuivers, maar die bars gaan we niet in.

Aan het kerkje van San Lazaro eten we onze picknick op, er ligt een gastenboek en een stempel: onze nummer 1 van vandaag.

Rond 10 uur zijn we aan het mooie kerkje van Burgo de San Vicente, er is een bar 100 meter van onze weg. De omweg waard: we eten er tostada con aceite con tomate, krijgen er weer een stempel en moeten nog een stevig borreltje drinken.. wow

Tegen de middag zijn we in San Roman de Retorta. Daar is alleen een bar, annex winkel. We drinken er een glaasje witte wijn en gaan dan 1 kilometer verder naar de albergue. Er zijn 11 pelgrims voor ons,het heeft geen zin om te wachten.

We gaan op onze passen terug, naar de bar. We zoeken er naar een oplossing bij een broodje met een heerlijke Galego kaas. De man van de bar belt voor ons naar een Casa Rural, 8 kilometer verder op de camino. Er is nog juist 1 kamer. Die reserveert hij voor ons.

En dan gaat het dus verder, weer langs de albergue tot de Casa da Ponte in Ferreira. We zien 2 vossen wegcrossen, het landschap wordt erg Keltisch (dat lazen we in onze gids) en de horreo's zijn hier weer helemaal anders: smaller en hoger. Als een foto lukt, kunnen jullie ze zien.



De Casa Rural is fantastisch. ´s Avonds kookt de man des huizes voor de gasten. En we horen er gekende stemmen: Raquel,Feliz, Javier en zijn vader!