Vanmorgen gewekt door de meeuwen en de wind tegen het tentzeil.
De Poolse jongen zou om 5.30 opstaan, hij blijft liggen tot zes uur. OK, dan staan we ook maar op. Ontbijten doen we met eigen spullen, want de jeugdherberg serveert "desayuno" pas om 8.15 uur, dat is erg laat voor ons.
Om 6.50 uur, samen met een jong Oostenrijks meisje, vertrekken we. Langs een waterrijk natuurgebied tot aan Playa de Berria. Dan begint een klim over een rots, tegen de kust. Heel mooi, erg steil, ruw. De foto's zeggen genoeg.
Via het strand, dat we te lang volgen, komen we aan in Noja (zeg Nocha). Dat constateren we in de kerk waar we een stempel krijgen en dadelijk de mis begint. Wij weg.
Bij een koffie komen we bij van deze vergissing en zoeken de weg verder.
En dan, bij het kruispunt van 2 grote wegen, de CA147 en CA141 gebeurt een kleine ramp. Trees slaat haar voet om, de pijn is hevig ... Na een korte verzorging, met koud water op een klein handdoekje, gaat de schoen weer aan. We vervolgen onze camino.
Het tweede drama voor vandaag is dat we de verkeerde kant opgaan, steil omhoog naar een pas gekapt bos, de weg die we volgen loopt dood in de bramen en omgehakte takken. We moeten dus helemaal terug naar beneden, we volgen de baan tot San Miguel de Meruelo. Het is zaterdag, veel drankgelegenheden zijn dicht, dus we picknicken op een bank.
Het wordt erg warm, we pikkelen verder aan een veel trager tempo, de enkel wordt dikker. Aan camping Los Molinos vinden we een terras, tijd om iets te drinken en het ijs uit de cola gaat op de enkel.
We zullen al blij zijn dat we in Güemes geraken, Santander is nu niet haalbaar. We vernamen dat er een erg goede albergue is, bij Don Ernesto. In het dorp Güemes, rechtover de kerk San Martyr (wat een toepasselijke naam) informeren we naar de Albergue. Rechtdoor, de tweede links, daar heel hoog in de verte.
De ontvangst in de Albergue is formidabel. Hoewel het al 15 uur voorbij is, krijgen we dadelijk bij het binnenkomen een maaltijd aangeboden: looksoep en dan rijst met spiegelei en ketchup, wijn en water, fruit, koffie of thee. Don Ernesto zou een broer van Willem Vermandere kunnen zijn. Voor de voet komt er direct ijs. En als speciale behandeling voor de gekwetste, krijgen we een aparte cabane.
Als het nodig is kunnen we hier langer blijven. We douchen, doen de dagelijkse was, en de pelgrims blijven intussen maar binnenstromen. Hier is plaats voor 50 man. Er is een Canadees, De Zuid-Koreaan waar we gisteravond in de JH mee aten, de Poolse tentgenoot, 3 Spanjaarden op de fiets,...
Vanavond geeft Don Ernesto een voorstelling over de Camino, hoe de weg verdergaat in de verschillende varianten en om 20.30 uur zullen we samen eten.
We zitten hier nu in een van de vele ruimtes, waar duizenden dia's verzameld liggen, boeken, voorwerpen uit verre reizen,... Ook internetten kunnen we hier.
De foto's kunnen we hier niet plaatsen. Even geduld dus voor het volgende album.
