Dag 30 - dinsdag 29/6/10 - Finisterra - Lires - 15 km

We hadden ontbijt besteld tegen 7.30 uur, maar op de keuken hangt een briefje: gesloten tot 8 uur. De twee oudere Duitse mannen kijken maar sip, er zitten spullen in de frigo. Maar iets later ontbijten we toch, met vers appelsiensap en tostadas, genoeg voor de tocht.

We snijden de tocht nog eens in twee en stappen vandaag tot Lires, halfweg naar Muxia. Het is een mooi strand. Heel de weg naar Lires komen we niks tegen. In Padris houden we een korte stop en eten er een banaan. Een vrouwke passeert ons met een zak aardappelen op haar hoofd!

De camino gaat het bos in, door diepe wegen. We kruisen er een Aziatisch paar, de man draagt een rijsthoedje, raar zicht. Sommige pelgrims stappen eerst naar Muxia en eindigen in Finisterra.

In Lires gaan we naar een pension, een albergue is hier niet. Maar ons pension doet een speciale prijs voor pelgrims. En de mevrouw bakt zelf brood, maakt eigen confituur,... Morgen zal ze ons nog cakejes en pruimen toestoppen voor onderweg.

We komen in Lires nog enkele pelgrims tegen: Pedro de Mexicaan en het Iers koppel Ann en Frank. Een Duitser heeft vorige nacht op het strand geslapen.

Het strand is prachtig. We blijven er wat te lang in de zon zitten. 's Avonds wint Spanje tegen Portugal de voetbal.

Dag 27 - zaterdag 26/6/10 - Negreira - Olveiroa - 35 km

We lopen in het begin van de dag even mis, hierdoor wordt onze rit 2 km langer.

Het is een mooie weg, tussen diepe wegen, de camino real, veel stenen en zandwegen en eucalyptusbomen. Het is nevelig maar warm, ideaal om te stappen.


In de verte horen we een winkelwagen en denken: ja, een brood kopen. Maar het is alleen maar vis. We komen weer dichter bij de zee. In een bar kunnen we dan toch een brood kopen. Wat later picknicken we langs de kant van de weg, op een steen. De Scandinaven passeren ons.

We twijfelen of we deze rit zouden opsplitsen, maar na een stop met elk twee drankjes, gaan we weer verder. Het is bijzonder warm.

In Olveiroa gaan we naar de albergue, want het pension is volzet. Het is een zeer speciale herberg, kleine huisjes met enkele slaapkamers, zelfs in de horreo kan je slapen! Aan de overkant van de straat is er een boerderij. Als we 's avonds in bed liggen, zorgen die voor geloei.

Rustdag 4 - donderdag 24/6/10 - Santiago de Compostela

Gisteren zijn we dan nog een heel deel van de bekenden tegengekomen. Dat was erg hartelijk. Jim em Juan trakteerden we op een biertje in het Parador! Met de anderen hebben we op het plein genoten van muziek van de "tuna", het muziekgezelschap van de universiteit. Er was dan ook nog het feest van San Juan: vuren rond de stad en muziek nog tot heel laat in onze oren... Vandaag zagen we ook nog de Koreaan (geleden van de dag van mijn verstuikte voet, een eeuwigheid dus). En vandaag Cesar, de Italiaan, en de groep Fransen, en het jonge Spaanse koppel. We zijn naar de pelgrimsmis gegaan deze middag. Om kwart over elf was er maar 1 zitplaats te vinden, voor de mis van twaalf uur. Het was indrukwekkend, alle nationaliteiten van de toegekomen pelgrims werden vernoemd. Het grote wierookvat werd niet gebruikt. Dat gebeurt alleen nog als een groep hiervoor extra betaalt, pech dus. We hebben er onze beloofde kaarsjes gebrand, geluk voor jullie was er nog voldoende plaats. Vanavond gaan we proberen of we gratis kunnen eten in de Parador. Vroeger was het een hospitaal voor pelgrims, en nog elke dag mogen 10 pelgrims gratis ontbijten, lunchen en dineren. Het is het beste restaurant van de stad, we willen onze kans wagen. En ja, het is ons gelukt. We waren met zeven pelgrims, het jonge Spaanse koppel dat we eerder zagen, een ouder Duits paar, een Fransman en wij. Het was erg spannend en we hebben veel gelachen. En natuurlijk ook lekker gegeten. Het was een unieke ervaring.

Morgen gaan we verder, de camino Finisterra: dat is nog een dag of 5 stappen, want we gaan ook nog naar Muxia.

Dag 25 - woensdag 23/06/10 - Rua - Santiago de Compostela - 21,9 km

Het werden nog heel warme kilometers tot Santiago, met 3 keer een klim.


Aan de Monte de Gozo zagen we de Fin, met zijn vrouw. Hij stapte sinds Lugo met haar. De laatste 5 kilometer houdt hij voor morgen. De Fransman met wie hij meestapte is vandaag op het vliegtuig naar huis.

Het is vreemd om Santiago binnen te stappen. Het is een lange saaie weg van de rand van de stad tot aan de kathedraal.


We waren om 13.13 uur in het hart van de stad. Daar loopt het vol toeristen en de shops met allerlei prullaria bereiken hier hun hoogtepunt.

We hebben een leuke hospedia, een pension met zicht op de kathedraal! We blijven hier 2 nachten.

We kregen al onze "compostela" in het bureau voor pelgrims, het is een soort diploma dat we de camino hebben afgelegd. De mis voor pelgrims is elke dag om 12 uur in de kathedraal. We gaan dat voor morgen houden. We zullen dan ook de rituelen, zoals zovelen voor ons deden, uitvoeren.

Nu de stad een beetje verkennen. Het is ontzettend warm, voor morgen 31 graden! We hebben net een tentoonstelling gezien van een Chinese kunstenaar, met 3D-film. In een koele zaal van de universiteit.

Het was een mooi avontuur. Waarvan de indrukken nog lang zullen nablijven. Straks gaan we eens op zoek naar de pelgrims van de vorige dagen. Hopelijk treffen we er nog enkele.

Bedankt voor jullie reacties.

Dag 24 - Dinsdag 22/6/10 - Melide-Rua - 32,4 km

Het slapen verliep bijzonder slecht vorige nacht. In zo een ruimte galmde elk geluid, voetbal zorgde voor euforie en heel laat in de nacht leek het wel of er kwamen nog steeds pelgrims binnen. De slaapcontainers waren volzet, maar in de hall werden nog slaapmatten bijgezet.
Het was precies of we lagen in een Middeleeuws hospitaal...

Vanmorgen heel vroeg al begon het opstaan. We zijn dan ook maar aan de dag begonnen. Om 6.40 uur hadden we al ontbeten en begonnen we aan onze tocht.

Wat een verschil met de Primitivo. Pelgrims voor en achter ons, de hele weg. Het was een heel groot stuk door het bos, over brede lanen, leek wel de Koninklijke wandeling in het arboretum van Tervuren. Gelukkig maar, onder de bomen schaduw. Want het was erg warm vandaag. Maar ook hele delen in de vlakke zon. Dat was dodelijk.


Op dit deel kan je ook je bagage laten vervoeren. Door een taxi, of een ezel,... Het is hier erg commercieel: T-shirts en pins, petjes en tassen, alles over de camino.
We stapten voorbij Arzua, nog te vroeg om hier al te stoppen. En tussen Arzua en Santa Irene was niks om te overnachten. Dus moesten we verder.

Maar in Santa Irene waren alleen albergues, een private en een municipale, of openbare. We hadden toch liever iets meer comfort en stapten verder tot hier: Rua. We hadden gelukkig nog plaats in het hotel. Om 14.30 uur waren we hier, douchen, wat kleren uitwassen. We hebben de hele namiddag moeten recupereren van de inspanning...In het kleine dorpje heb ik van kinderen een leuk muziekinstrumentje gekocht, gemaakt van een halve notendop.


Morgen is de laatste etappe: van hier is het ongeveer 20 kilometer naar Santiago de Compostela! Op onze vijfentwintigste stapdag zullen we onze bestemming bereiken. We plannen om er twee nachten te blijven. Daarna willen we nog doorstappen naar Finisterra en Muxia.

Dag 23 - maandag 21/6/10 - Ferreira -Melide - 21 km

De camino gaat verder voor onze overnachtingsplaats. We zijn direct aan de Ponte Romana en het gaat over grote stenen paden.

Vandaag stappen we naar Melide. Het is al direct warm, we starten in short en het zal bloedheet worden. Maar we klagen niet. Het is een mooie weg vandaag. We doen nog één col. Het landschap is prachtig. We komen door kleine plaatsen. Hier wordt nog aan kleinschalige landbouw gedaan. De koeien lopen voor en achter ons. En we lopen ook door zeer diepe wegen. Meer dan onze holle wegen.

Melide: daar waar de Camino Primitivo en Frances elkaar raken. Een mega-albergue met zeker 160 slaapplaatsen. In een kongrescentrum staan containers, met slaapkamers en sanitairblokken. Welkom op de Frances!


Op aanraden van onze gids en de Spanjaarden eten we in de Pulperia Ezequiel, al generaties beroemd onder de pelgrims. Voor wie graag inktvis eet, fantastisch!!

Dag 21 - zaterdag 19/6/10 - O Cadavo Baleira - Lugo - 31,1 km

Het wordt een lange tocht vandaag. De eerste 5 kilometer is het klimmen, daarna is het horizontaal of dalen.

Hoewel we in de nevel starten, zien we dat het een mooie dag zal worden. We komen eerst door Vilabade, waar we de mooie kerk bezoeken. De kerkjes zijn niet altijd open, hier was men precies op de pelgrims aan het wachten. We krijgen er een stempel en krijgen de raad om in Castroverde nog iets te drinken in een bar of in een winkel iets te kopen, daarna komen we tot Lugo niets meer tegen.


Goede raad dus opgevolgd: in Bar Maildo drinken we iets terwijl een man op de gokmachine speelt... We hebben een picknick mee voor straks. We ritsen onze broeken af, de zon komt er door en de camino brengt ons ook vandaag langs mooie wegen.

Onderweg komen we toch nog een automaat tegen met warme em koude dranken, nootjes, olijven, koekjes,... Goed gezien!

In Santa Maria de Gondar passeert een man met 3 koeien, hij op de fiets, heel romantisch.


Onze picknick voor vandaag: broodjes, kaas, tonijn (nog van Santoña), fruitsap,...
Verder op onze weg horen we in de verte een muziekfeest en schoten, ... Er wordt veel gefeest in Spanje, ter ere van vele heiligen.

Lugo kondigt zich aan: gekleurde hoge gebouwen op een heuvelrug. We volgen de gele pijlen en komen aan de albergue. Nauwelijks een kwartier later dan gisteren en veel meer kilometers afgelegd.

Zoals steeds douchen en onze bedden installeren. De pelgrims komen één voor één binnen. Iedereen vond het een mooie tocht, voor sommigen was de afstand te lang. Van hier is het nog 102 kilometer naar Santiago. Nog even en dan komen we op de Camino Frances, voor de pelgrims die deze weg stappen klinkt dat niet zo goed: het is er veel drukker.

Lugo is een Romeinse stad, straks gaan we nog over de omwalling wandelen, de enige complete omwalling met meer dan 80 poorten!

Dag 20 - vrijdag 18/6/10 - Padron - O Cadavo Baleira - 22 km

Ons ontbijt wordt vandaag klaargemaakt door de "protecion civil", de beheerders van de albergue. Heel slappe koffie, eerder leche con caffe.

Vandaag staan er 3 klims op ons programma: Alto de Montouto, Alto de Fontaneira, Alto de Corballin.


Op de Montouto is een ruïne van een Middeleeuws hospitaal, waar de pelgrims verzorgd werden. Ideale plek om even uit te rusten en van het uitzicht te genieten.

In Paradelva hebben we een terrasje: bij onze kop koffie krijgen we een glas fruitsap.

De tweede klim was erg zwaar, er kwam maar geen eind aan, het zweet drupte van ons gelaat. We stapten over een rotsige rivierbedding, niet makkelijk. Achteraf hoorden we van de andere pelgrims dat dit voor hen ook een moeilijk stuk was!


We picknicken weer in de schaduw van een kerkje en daarna in de bar/winkel een koffie gedronken. Hier spreekt men Gallicisch, echt niet verstaanbaar. Als ik de rekening betaal, zegt hij iets als "als de vrouw betaalt, is het weer goed".

Na onze derde klim vinden we het tijd voor een citroenijsje. Het is ook heel warm!

In O Cadavo Baleira komen we aan de albergue om half drie, dit is de hilton van de albergues. Wij hebben er een kamer met 2 bedden. De anderen liggen in 2 zaaltjes. De Italiaan, die als laatste komt, heeft geen plaats meer...

De huizen in deze stad zijn van een witte steen, de stenen waar we de hele weg over gestapt hebben.

Dag 19 - donderdag 17/6/10 - Grandas de Salime - Padron - 27,2 km

Eindelijk, de dag begint goed: het is mooi weer! We kunnen de regenkappen wegsteken en genieten van deze verbetering.
Vandaag gaan we van Asturië naar de volgende provincie Galicië. Hiervoor moeten we weer een col over, de Alto de Aceita op 1.030 meter.

De weg van Grandas de Salima naar het eerste plaatsje Castro is erg nat. We ploeteren alweer door de modder, komen aan waadplaatsen voor het vee, beetje moerassig.

Castro is een mooie plek, met een archeologisch museum. Daar kunnen we alleen maar van de buitenkant genieten, het is natuurlijk nog gesloten. De grote groep pelgrims heeft in Castro overnacht in een privé albergue en we zijn verrast dat ze nu pas starten. Wij hebben dan al 5,5 km afgelegd. De hele dag zullen we in mekaars nabijheid stappen, dan zien we elkaar weer in een volgende bar of passeren zij ons als we even wat uitrusten.



Op de bergpas staat het vol windmolens en we hebben een fantastisch zicht met dit weer. Om 11 uur komen we aan de grens tussen Asturië en Galicië en vanaf nu is het even oppassen: de schelpen staan in deze provincie net andersom dan we gewoon zijn. We moeten nu in de richting van de stralen.

De camino loopt naast de grote baan op een aparte stapstrook. Het lijkt soms op Zweden of Finland. En het is zalig warm!



Om iets na drie uur zijn we in A Fonsagrada. Naast de kerk is een leuke opvang voor de pelgrims waar we onze stempel voor vandaag krijgen. Er is fris water en veel informatie over de camino met alle albergues onderweg en een plan van Santiago. We komen nu dichterbij. Vanaf nu staan de af te leggen kilometers naar Santiago de Compostela op de paaltjes, met een nauwkeurigheid van drie cijfers na de komma.

Na een stop in het stadje A Fonsagrada gaan we anderhalve kilometer verder naar de albergue in Padron. Deze wordt opengehouden door de civiele bescherming. Er is een wasmachine, een droogkast, ze zorgen er voor een ontbijt, de kamers en het sanitair zijn helemaal in orde.

Na de douche en de dagelijkse was stappen we terug naar A Fonsagrada (dus tel maar 4 km bij onze dagtrip) voor internet en straks nog iets eten.