Mijn wekker loopt af om zeven. Ik ga douchen en maak mijn rugzak klaar. De toegangsdeur naar de eetkamer is dicht. Even later komt de man openmaken, sleept zijn matras vanuit de eetkamer/zithoek weg. Na een kwartiertje staat het ontbijt klaar: twee toasten, een cakeje, een fruitsap en een koffie. Ik mag tegen betaling van één euro de rugzak nog laten staan tot in de namiddag. Ik vertrek op verkenning door de stad. Het is zondag.
Op de promenade langs de haven staan een paar mannen te vissen, er wordt flink gejogd en om negen uur komen er steeds meer mensen zich op de middenstrook parkeren en pakken hun fietsen en helmen uit voor het hele gezin. Dan beginnen ze de hele strook van de promenade op en neer te rijden.
Om het half uur komt er een bootje aan uit Somo, sommige al met nieuwe pelgrims. Nog geen bekenden. Ik voel de vermoeidheid van de voorbije dagen en ga op één van de banken zitten onder een mimosaboom en begin onmiddellijk te niezen. Dat lijkt geen goed idee. Het is mooi geweest, we kunnen weer naar huis. In de binnenstad op het stadhuisplein, is er een soort fietseling aan de gang. Ze roepen fier door de luidsprekers om dat er al duizend fietsers zijn.
Onder de tunnel naar het busstation, is er rommelmarkt. Langs de ene kant tafels en schragen met koopwaar, aan de andere kant op de grond zijn het zigeuners die spullen verkopen.
Ik ga een koffie drinken op één van de terrassen. Daar zitten twee Finse vrouwen zichtkaartjes te schrijven. Ze hebben de camino gestapt tot in Compostela en zijn dan terug naar Bilbao gereisd om terug tot in Santander de camino te stappen.
Als ik hen vertel van hostal BBB besluiten ze zich daar ook te melden voor de volgende nacht. Ik stap nog even tot aan het beeld waar ik op verzoek steentjes achterliet.
Als ik daarna nog eens richting haven stap, zie ik bekenden: Julia en Cordula en nog een andere Duitse. Ze zijn samen naar hier gestapt, langzamer dan anders.
Ze gaan eerst mee naar hostal BBB, gaan dan kijken naar de gewone albergue waar ze erg onvriendelijk zijn en besluiten dan terug te komen naar BBB. Omdat ze naar het strand willen, mogen ze eerst gaan douchen. Daarna ga ik met Cordula onderaaan op het caféterras nog een koffie drinken en navertellen. Om 16 uur neem ik de bus naar de luchthaven, veel te vroeg. Het is dus nog lang wachten, maar mijn rugzak is al ingecheckt en ik ga nog wat eten en drinken voor ze beginnen met de boarding. Dat gebeurt al heel vroeg en voor het twintig over acht is, hangen we al in de lucht. Naast me zit een jonge gast die geen seconde stilzit. Om twintig voor tien raken de wielen van het vliegtuig de bodem van de piste van Charleroi en al vlug zijn we buiten. Trees is net toegekomen. We kunnen naar huis. Het is hier ook warm weer.
We hebben veel te vertellen.
