We twijfelen: toch nog een etappe de bus nemen of weer gaan stappen? We zijn alvast om 6.30 uur opgestaan. Verjaren of niet, we moeten verder geraken.
Het regent wel minder, maar hoe liggen de wandelwegen er bij? Staan we dadelijk tot aan onze knieën in het water? De beelden van op TV en uit de kranten zijn onthutsend. We zullen vandaag nog eens de bus nemen.
En net voor we de bus opstappen, gaat de winkel met nordic wandelstokken open. Ik koop er 4 rubber dopjes. We kunnen weer geruisloos verder.
Onderweg met de bus zijn delen van de weg afgesloten omwille van het wegdek dat naar beneden gestort is door de hevige regenval. We hebben een goede beslissing genomen.
We zijn als eersten in de albergue natuurlijk. We mogen er pas om 13 uur in, we laten onze rugzakken in de bar staan. Ondertussen verkennen we het stadje. Nu hebben we tijd voor het "Museo Preromanico San Martin", het nieuwe wandelpad naast het water, een wandeling tot aan de kaasmakerij,...
In de albergue, een nieuwe met 2 kamers van 8 bedden, delen we de kamer met een Amerikaan en een Spanjaard die ook stappen en verder 4 fietsers. Ik als enige vrouw tussen 7 manne. De andere kamer is gevuld met de Spanjaarden: dat doen ze luidruchtig en laat.
Wij eten onze menu pelegrino in Bar Campa. Morgen willen we echt weer op stap.
maandag 14 juni 2010
vrijdag 11 juni 2010
Dag 13 - vrijdag 11/6/10 - Oviedo - Grado
We zullen het maar direct bekennen: we zijn in Grado maar we hebben dat niet te voet gedaan. Heel Asturië zit in noodweer: regen, regen,...
De kranten staan vol over het noodweer in Asturië
We hebben een "deja-vu", dit lijkt erg op 2008...
We hebben de bus genomen naar deze plek, 45 minuten rijden. Het openbaar vervoer is hier goed geregeld. De bussen zijn zeer comfortabel en de prijs erg laag. Het is geen excuus om voortaan de bus te nemen, maar vandaag maakten we toch graag een uitzondering. Ze zeggen dat het zondag zou beteren, maar of dat echt zo is??
Net kwamen we de Zuid-Amerikaanse jongen tegen, die is wel aan het stappen. Hij doet nu nog 9 km verder naar een klooster. Hij zei dat het een mooie weg was, hij liet ons enkele foto's zien met stromende wegskes...
We hopen gauw weer op de weg te zijn. We komen meer in de bergen en willen het toch graag veilig houden. We houden jullie op de hoogte.
Ah ja, de dopjes voor de stokken pasten niet. We zijn nog steeds zoekende.
woensdag 9 juni 2010
Rustdag 3 - donderdag 10/6/10 - Oviedo
Vanmorgen moesten we nergens voor opstaan. Het kletteren van de regen kan ons niet deren. We hebben vandaag onze rustdag in Oviedo.
Eerst zijn we de straat overgelopen onder de plensbui, voor een ontbijt. Daarna hebben we het Museum "des Belles Artes" bezocht. Veel Spaanse kunstenaars: Goya, Picasso, Velasquez, Murillo, de Ribera,... maar ook enkele werken van P.P. Rubens en andere anonieme Flamenco. We kwamen er onze Spaanse vrienden-pelgrims tegen. Ze mogen omwille van het slechte weer ook langer in de albergue blijven.
Er wordt nog regen voorspeld tot zondag, als dat waar is,... We kunnen natuurlijk niet zoveel dagen in Oviedo blijven. We zien wel hoe we verder geraken.
In de Mercado hebben we onze ogen uitgekeken op de eetwaren: blinkende vissen, diverse vleeswaren (magen en andere ingewanden) - Peter Goossens zou hier zijn hartje kunnen ophalen. We kochten er noten, abrikozen en vijgen, ideale krachtvoer voor de camino. En bij het buitengaan een parapluutje. Ongelooflijk hoe nat je wordt zonder.
We gaan nog eens even in de Kathedraal, wat een indrukwekkend gebouw. Er komen steeds nieuwe pelgrims toe, maar ook groepen toeristen, Japanners,...
Deze namiddag zijn we in de "El Corte Ingles" op zoek gegaan naar de wandelrubbers. Helaas, die vonden we niet. (In een ijzerhandel kopen we als alternatief 2 dopjes voor stoelen) Er was wel een hele afdeling speciaal voor de Santiagogangers. Er staat ook een PC voor de pelgrims om hun mails te lezen/schrijven.
Het is nu wat minder aan het regenen. Het is nog niet de "tirimiri", de zachte motregen. We blijven hopen dat het morgen toch stapweer wordt.
Dag 12 - woensdag 9/6/10 - Vega de Sariego - Oviedo - 27,6 km
In de albergue staat heel de kamer tegelijk op. Ook de Spanjaard met zijn hondje. Na ons ontbijt vertrekken we: regenhoezen over de rugzak en wij onder de regencape.
We stappen langs de baan, vandaag is het een "gemakkelijke" etappe, een klein beetje dalend en steeds over asfalt.
Hebben we al verteld dat ook Lou Reed hier is? En de Hotknives, Herman van Veen, het orkest van Klara,... We stappen met muziek in de oren, op een MP3-spelertje geraken meer dan 1000 nummers. Dat kan goed doen op zo een regendag...
In Pola de Siero komen we de andere pelgrims tegen: zij hebben hier ontbeten, wij zijn aan onze eerste koffie toe. 10 kilometer afgelegd. Maar de tocht is zwaarder dan gedacht, Trees heeft nu ook pijn aan het rechterscheenbeen... en de asfalt doet er geen goed aan.
Aan de Ermita voor Granda eten we onze picknick op, het is weer wat gestopt met regenen. De Spanjaarden komen ons weer voorbijgestapt, ze hebben nu alledrie ook zere voeten.
In Colloto maken we weer mee dat we gratis pinxtos krijgen bij onze drank. De mensen langs de weg leven echt mee met de stappende pelgrims.
Het wordt nog een lange weg tot in het centrum van Oviedo. Het eindpunt is de kathedraal, die speciaal voor de gelegenheid helemaal op het hoogste punt is gebouwd!
We gaan op zoek naar een pension, we willen twee dagen blijven in de stad en passen voor de albergue. Misschien zien we de Spaanse pelgrims niet meer dadelijk terug.
Oviedo is de startplaats voor de Camino Primitivo. Een zekere Alfonso heeft als eerste de weg naar Santiago van hieruit aangevat. Velen starten dan ook hun camino vanaf hier. We zijn de volgende dagen waarschijnlijk met meer op de weg.
In de kathedraal halen we onze stempel. Hier hangt ook een lijkwade, net zoals in Turijn.
Morgen wordt een rustdag. Dan gaan we op zoek naar nieuwe "tsjoepkes" voor de wandelstokken. Heeft iemand ooit gezegd hoeveel kilometers je hiermee kan afleggen? We lopen al enkele dagen in een ritme van voortdurend getik: de rubber dopjes zijn helemaal doorgesleten en dringend aan vervanging toe.
Een extra kaartje voor het fototoestel hebben we al gevonden. Wees geust, er wordt nog actief gefotografeerd. Hier in het "telecentros" mogen we geen USBverbinding maken. Het uploaden zal voor een andere keer zijn.
We stappen langs de baan, vandaag is het een "gemakkelijke" etappe, een klein beetje dalend en steeds over asfalt.
Hebben we al verteld dat ook Lou Reed hier is? En de Hotknives, Herman van Veen, het orkest van Klara,... We stappen met muziek in de oren, op een MP3-spelertje geraken meer dan 1000 nummers. Dat kan goed doen op zo een regendag...
In Pola de Siero komen we de andere pelgrims tegen: zij hebben hier ontbeten, wij zijn aan onze eerste koffie toe. 10 kilometer afgelegd. Maar de tocht is zwaarder dan gedacht, Trees heeft nu ook pijn aan het rechterscheenbeen... en de asfalt doet er geen goed aan.
Aan de Ermita voor Granda eten we onze picknick op, het is weer wat gestopt met regenen. De Spanjaarden komen ons weer voorbijgestapt, ze hebben nu alledrie ook zere voeten.
In Colloto maken we weer mee dat we gratis pinxtos krijgen bij onze drank. De mensen langs de weg leven echt mee met de stappende pelgrims.
Het wordt nog een lange weg tot in het centrum van Oviedo. Het eindpunt is de kathedraal, die speciaal voor de gelegenheid helemaal op het hoogste punt is gebouwd!
We gaan op zoek naar een pension, we willen twee dagen blijven in de stad en passen voor de albergue. Misschien zien we de Spaanse pelgrims niet meer dadelijk terug.
Oviedo is de startplaats voor de Camino Primitivo. Een zekere Alfonso heeft als eerste de weg naar Santiago van hieruit aangevat. Velen starten dan ook hun camino vanaf hier. We zijn de volgende dagen waarschijnlijk met meer op de weg.
In de kathedraal halen we onze stempel. Hier hangt ook een lijkwade, net zoals in Turijn.
Morgen wordt een rustdag. Dan gaan we op zoek naar nieuwe "tsjoepkes" voor de wandelstokken. Heeft iemand ooit gezegd hoeveel kilometers je hiermee kan afleggen? We lopen al enkele dagen in een ritme van voortdurend getik: de rubber dopjes zijn helemaal doorgesleten en dringend aan vervanging toe.
Een extra kaartje voor het fototoestel hebben we al gevonden. Wees geust, er wordt nog actief gefotografeerd. Hier in het "telecentros" mogen we geen USBverbinding maken. Het uploaden zal voor een andere keer zijn.
dinsdag 8 juni 2010
Dag 11 - dinsdag 8/6/10 - Sebrayo - La Vega de Sariego - 23,6 km
Vanmorgen waren we al om zeven uur op stap.
We gaan langs Villaviciosa, enkele kilometers verder dan het dorp waar we sliepen in de albergue. We vinden er een internetzuil, met munten en vullen hier de blog aan. Zo zijn we gauw een uurtje bezig.
Op de etappe van vandaag zullen we veel klimmen. Er liggen ook heel wat Preromaanse kerkjes op onze weg.
We krijgen de splitsing voor de twee camino's: del Norte verder langs de kust en de Primitivo, naar het binnenland toe.
Aan het Monasterio San Salvador de Valdedios houden we even halt. Hier slapen ook enkele pelgrims, wij zetten onze weg verder. Van het klooster wegstappen is een bijzondere klim tot op 400 meter. In onze gids is er sprake van "une piste qui monte fermement", dat is erg duidelijk gezegd. Zou het woord afkomstig zijn van firmament, want we zijn bijna tot de hemel geklommen...
Beetje regen voor het einde van de etappe, met regenhoes komen we aan in de albergue van La Vega de la Sariego. Hier opnieuw bekenden van onderweg.
Hier in het dorp vinden we een winkel, een bar, een apotheek en belangrijk: een telecentros, hoera we kunnen weer op internet. Na onze douche en dagelijkse was haasten we ons naar deze plek en vullen er de foto-albums aan.
"And I said to myself, what a wonderfull world."
We gaan langs Villaviciosa, enkele kilometers verder dan het dorp waar we sliepen in de albergue. We vinden er een internetzuil, met munten en vullen hier de blog aan. Zo zijn we gauw een uurtje bezig.
Op de etappe van vandaag zullen we veel klimmen. Er liggen ook heel wat Preromaanse kerkjes op onze weg.
We krijgen de splitsing voor de twee camino's: del Norte verder langs de kust en de Primitivo, naar het binnenland toe.
Aan het Monasterio San Salvador de Valdedios houden we even halt. Hier slapen ook enkele pelgrims, wij zetten onze weg verder. Van het klooster wegstappen is een bijzondere klim tot op 400 meter. In onze gids is er sprake van "une piste qui monte fermement", dat is erg duidelijk gezegd. Zou het woord afkomstig zijn van firmament, want we zijn bijna tot de hemel geklommen...
Beetje regen voor het einde van de etappe, met regenhoes komen we aan in de albergue van La Vega de la Sariego. Hier opnieuw bekenden van onderweg.
Hier in het dorp vinden we een winkel, een bar, een apotheek en belangrijk: een telecentros, hoera we kunnen weer op internet. Na onze douche en dagelijkse was haasten we ons naar deze plek en vullen er de foto-albums aan.
"And I said to myself, what a wonderfull world."
einde van de Camino del Norte
We zijn vandaag aan het einde van de Camino del Norte. Straks komt de splitsing voor de Primitivo. Hier gaan sommigen verder langs de kust.
Gisteren hadden we 255,5 km gestapt. Dat is zoveel als we in 2008 op het eerste deel hebben gedaan.
Internetten is niet steeds mogelijk. Hier staan we nu in een bakkerij, en aan een zuil met munten kunnen we wat bijschrijven. Foto's opladen gaat niet, even geduld dus. Onze eerste fotokaartje van 4GB is vol!!
Groeten uit Asturë, voor de volgende dagen voorspellen ze regen.
Jullie pelgrims
Gisteren hadden we 255,5 km gestapt. Dat is zoveel als we in 2008 op het eerste deel hebben gedaan.
Internetten is niet steeds mogelijk. Hier staan we nu in een bakkerij, en aan een zuil met munten kunnen we wat bijschrijven. Foto's opladen gaat niet, even geduld dus. Onze eerste fotokaartje van 4GB is vol!!
Groeten uit Asturë, voor de volgende dagen voorspellen ze regen.
Jullie pelgrims
Dag 10 - maandag 7/6/10 - Ribadesella - Sebrayo - 32 km
Vanmorgen vinden we geen ontbijt. Deze stad is nog helemaal in slaap: geen bar, geen bakker of winkel open. We beginnen te stappen. We komen een groepje bekende pelgrims tegen, onder andere met Raquel. In Berbes staat een bar aangegeven, maar ook deze is gesloten. Een of ander telefoontje en daar komt de verantwoordelijke aangestapt: hij maakt voor ons ontbijt, cafe con leche en tostada marmelada.
Onze weg gaat verder, nog steeds met zicht op de kust, nog even en we gaan weg van de zee. In Colunga beslissen we dat we vandaag nog wat verder stappen. Eerst zullen we hier uitgebreid eten voor 8 euro.
Het volgende stuk wordt erg zwaar, het is bloedheet en het is veel klimmen en dalen op stenige paden. Het scheenbeen begint pijn te doen. Bij het afdalen komt zoveel druk op de tenen, dat we de eerste blaren krijgen.
Eindelijk zijn we in Sebrayo. We hebben de 2 laatste vrije bedden in de albergue: op het eerste verdiep van het stapelbed, maar beter dan niets. Hier oook weer bekenden: de Fransman, de Fin, de 3 Duitse jongens uit Güemes, en koppel Basken en een Vlaming die pas gestart is.
In dit dorp enkele huizen en verder niks! gelukkig passeert 's avonds de winkelwagen waar we iets te eten kunnen kopen. Wat een taferelen van al die pelgrims die wat willen kopen...
Onze weg gaat verder, nog steeds met zicht op de kust, nog even en we gaan weg van de zee. In Colunga beslissen we dat we vandaag nog wat verder stappen. Eerst zullen we hier uitgebreid eten voor 8 euro.
Het volgende stuk wordt erg zwaar, het is bloedheet en het is veel klimmen en dalen op stenige paden. Het scheenbeen begint pijn te doen. Bij het afdalen komt zoveel druk op de tenen, dat we de eerste blaren krijgen.
Eindelijk zijn we in Sebrayo. We hebben de 2 laatste vrije bedden in de albergue: op het eerste verdiep van het stapelbed, maar beter dan niets. Hier oook weer bekenden: de Fransman, de Fin, de 3 Duitse jongens uit Güemes, en koppel Basken en een Vlaming die pas gestart is.
In dit dorp enkele huizen en verder niks! gelukkig passeert 's avonds de winkelwagen waar we iets te eten kunnen kopen. Wat een taferelen van al die pelgrims die wat willen kopen...
Abonneren op:
Posts (Atom)
