vrijdag 9 juli 2010
Filmpje van rustdag 4 - pelgrims gaan gratis eten
Stap met ons het Hostal Los Reyes Catolicos in Santiago binnen tot aan de eetzaal van de pelgrims
dinsdag 6 juli 2010
Dag 32 - donderdag 1 juli 2010 - Muxia - Santiago de Compostela
We zijn al vroeg aan de bushalte; de zee, de lucht en de boten liggen er mooi bij.
Onze chauffeuse, ofte vrouwelijke buschauffeur, brengt ons in 2 uur tijd naar Santiago, langs smalle straatjes en op soms beangstigende wijze, maar toch veilig...
Santiago, we kiezen er een pension in de buurt van het busstation, want morgen gaan we van hier naar de luchthaven. Het hoogseizoen is gestart, ja 1 juli, dat voelen we aan de kamerprijs.
We compenseren dat door nog eens gratis te gaan middageten in het "Hostal de los Reyes Católicos", het nederig optrekje naast de kathedraal. Vandaag zijn we met 5 pelgrims om van de gunst te genieten.
Wat een verschil met vorige week! Het krioelt op het plein van de toeristen, er zijn terrasjes bijgekomen en er staat een lange file om in de kathedraal te komen. Een tweede bezoek aan de apostel zien we hierdoor niet meer zitten.
We lopen in de hitte helemaal tot het winkelcentrum buiten de stad, om wat inkopen te doen voor het thuisfront. Komen onderweg Co tegen, de Nederlander die met een karretje stapte in 4,5 maanden tot hier en nu nog enkele dagen van Santiago zal genieten samen met zijn vrouw. En ook de Zuid-Amerikaanse jongen is vandaag in Santiago aangekomen, hij stapte ook nog naar Finisterra. Twee Spanjaarden van de laatste camino komen we er ook nog in de straten tegen.
Verder gaan we nog even toeristisch en cultureel de stad verkennen. Een atelier van een houtkunstenaar, een galerij met één werk, het centro galego de arte contemporanea en het museo de pobo galego. De vele parken hebben we niet meer kunnen bezoeken.
Santiago is ons als stad erg meegevallen. Misschien komen we nog eens terug?
Onze chauffeuse, ofte vrouwelijke buschauffeur, brengt ons in 2 uur tijd naar Santiago, langs smalle straatjes en op soms beangstigende wijze, maar toch veilig...
Santiago, we kiezen er een pension in de buurt van het busstation, want morgen gaan we van hier naar de luchthaven. Het hoogseizoen is gestart, ja 1 juli, dat voelen we aan de kamerprijs.
We compenseren dat door nog eens gratis te gaan middageten in het "Hostal de los Reyes Católicos", het nederig optrekje naast de kathedraal. Vandaag zijn we met 5 pelgrims om van de gunst te genieten.
Wat een verschil met vorige week! Het krioelt op het plein van de toeristen, er zijn terrasjes bijgekomen en er staat een lange file om in de kathedraal te komen. Een tweede bezoek aan de apostel zien we hierdoor niet meer zitten.
We lopen in de hitte helemaal tot het winkelcentrum buiten de stad, om wat inkopen te doen voor het thuisfront. Komen onderweg Co tegen, de Nederlander die met een karretje stapte in 4,5 maanden tot hier en nu nog enkele dagen van Santiago zal genieten samen met zijn vrouw. En ook de Zuid-Amerikaanse jongen is vandaag in Santiago aangekomen, hij stapte ook nog naar Finisterra. Twee Spanjaarden van de laatste camino komen we er ook nog in de straten tegen.
Verder gaan we nog even toeristisch en cultureel de stad verkennen. Een atelier van een houtkunstenaar, een galerij met één werk, het centro galego de arte contemporanea en het museo de pobo galego. De vele parken hebben we niet meer kunnen bezoeken.
Santiago is ons als stad erg meegevallen. Misschien komen we nog eens terug?
woensdag 30 juni 2010
Dag 31 - woensdag 30/6/10 - Lires - Muxia - 17 km
Het ontbijt was perfect en we zijn al voor 8 uur op stap.
We moeten een stuk door water, waarvoor men ons had verwittigd. Er zijn grote stapstenen voorzien, die toch een beetje ver van elkaar liggen. Het is opletten om niet uit te glijden. De schoenen gaan eerst uit en we doen onze crocs aan. En dan alles aan de rugzak vastmaken en met een grote stok peilen in het water. Op het einde gaan we toch nog kniediep door het water.
Vandaag toch nog een alto op ons pad, de Monte Facho de Lourido, genoeg klimwerk met mooie vergezichten. In een dorpje vragen we naar een bar, "iets verder naar links" zegt men, maar het gaat de hele weg zonder stops.
Muxia is voor ons het échte eindpunt, dit is de allerlaatste etappe van onze wandeling. Bij het binnenkomen van Muxia overkomt ons iets vreemds, een oud meneerke klampt ons vast, hij kust ons en zegt vanalles dat we niet begrijpen. Als alle pelgrims hier zo verwelkomd worden...
In het Sanctuario de Nuestre Santa Maria de la Barca halen we onze laatste stempel. Binnen in de kerk is een koor uit Catalonië de akoestiek van de kerk aan het uitproberen.
Even een beschrijving van het uitzicht hier. De vuurtoren vlak naast de kerk, de meeuwen, het monument met de scheur, de grote stenen,... het is hier mooi maar voorlopig kunnen we geen foto's tonen.
Morgen nemen we de bus terug naar Santiago. Om kwart voor zeven, die van de namiddag is ons te warm. Vrijdag vliegen we terug naar België. We zullen de foto's daarna aanvullen.
Hasta luego amigos
Dos pelegrinos
We moeten een stuk door water, waarvoor men ons had verwittigd. Er zijn grote stapstenen voorzien, die toch een beetje ver van elkaar liggen. Het is opletten om niet uit te glijden. De schoenen gaan eerst uit en we doen onze crocs aan. En dan alles aan de rugzak vastmaken en met een grote stok peilen in het water. Op het einde gaan we toch nog kniediep door het water.
Vandaag toch nog een alto op ons pad, de Monte Facho de Lourido, genoeg klimwerk met mooie vergezichten. In een dorpje vragen we naar een bar, "iets verder naar links" zegt men, maar het gaat de hele weg zonder stops.
Muxia is voor ons het échte eindpunt, dit is de allerlaatste etappe van onze wandeling. Bij het binnenkomen van Muxia overkomt ons iets vreemds, een oud meneerke klampt ons vast, hij kust ons en zegt vanalles dat we niet begrijpen. Als alle pelgrims hier zo verwelkomd worden...
In het Sanctuario de Nuestre Santa Maria de la Barca halen we onze laatste stempel. Binnen in de kerk is een koor uit Catalonië de akoestiek van de kerk aan het uitproberen.
Even een beschrijving van het uitzicht hier. De vuurtoren vlak naast de kerk, de meeuwen, het monument met de scheur, de grote stenen,... het is hier mooi maar voorlopig kunnen we geen foto's tonen.
Morgen nemen we de bus terug naar Santiago. Om kwart voor zeven, die van de namiddag is ons te warm. Vrijdag vliegen we terug naar België. We zullen de foto's daarna aanvullen.
Hasta luego amigos
Dos pelegrinos
Dag 30 - dinsdag 29/6/10 - Finisterra - Lires - 15 km
We hadden ontbijt besteld tegen 7.30 uur, maar op de keuken hangt een briefje: gesloten tot 8 uur. De twee oudere Duitse mannen kijken maar sip, er zitten spullen in de frigo. Maar iets later ontbijten we toch, met vers appelsiensap en tostadas, genoeg voor de tocht.
We snijden de tocht nog eens in twee en stappen vandaag tot Lires, halfweg naar Muxia. Het is een mooi strand. Heel de weg naar Lires komen we niks tegen. In Padris houden we een korte stop en eten er een banaan. Een vrouwke passeert ons met een zak aardappelen op haar hoofd!
De camino gaat het bos in, door diepe wegen. We kruisen er een Aziatisch paar, de man draagt een rijsthoedje, raar zicht. Sommige pelgrims stappen eerst naar Muxia en eindigen in Finisterra.
In Lires gaan we naar een pension, een albergue is hier niet. Maar ons pension doet een speciale prijs voor pelgrims. En de mevrouw bakt zelf brood, maakt eigen confituur,... Morgen zal ze ons nog cakejes en pruimen toestoppen voor onderweg.
We komen in Lires nog enkele pelgrims tegen: Pedro de Mexicaan en het Iers koppel Ann en Frank. Een Duitser heeft vorige nacht op het strand geslapen.
Het strand is prachtig. We blijven er wat te lang in de zon zitten. 's Avonds wint Spanje tegen Portugal de voetbal.
We snijden de tocht nog eens in twee en stappen vandaag tot Lires, halfweg naar Muxia. Het is een mooi strand. Heel de weg naar Lires komen we niks tegen. In Padris houden we een korte stop en eten er een banaan. Een vrouwke passeert ons met een zak aardappelen op haar hoofd!
De camino gaat het bos in, door diepe wegen. We kruisen er een Aziatisch paar, de man draagt een rijsthoedje, raar zicht. Sommige pelgrims stappen eerst naar Muxia en eindigen in Finisterra.
In Lires gaan we naar een pension, een albergue is hier niet. Maar ons pension doet een speciale prijs voor pelgrims. En de mevrouw bakt zelf brood, maakt eigen confituur,... Morgen zal ze ons nog cakejes en pruimen toestoppen voor onderweg.
We komen in Lires nog enkele pelgrims tegen: Pedro de Mexicaan en het Iers koppel Ann en Frank. Een Duitser heeft vorige nacht op het strand geslapen.
Het strand is prachtig. We blijven er wat te lang in de zon zitten. 's Avonds wint Spanje tegen Portugal de voetbal.
maandag 28 juni 2010
Dag 29 - maandag 28/6/10 - Cee- Finisterra - 19,4 km
Jullie dachten misschien: de kustweg volgen, langs de dijk, alles mooi vlak, dat wordt een rustige wandeling vandaag. De pelgrims worden weer de bergen ingestuurd. Maar dat levert heerlijke panorama's op.
In ons pension in Cee geen ontbijt, wel een salon waar we koffie en thee konden zetten, een cakeje smullen en wat fruit. Het ontbijt nemen we later op de weg, in Sardineiro. De enige en eerste bar die we open vinden, met aan de toog mannen in een hevige discussie over voetbal.
Het is weer heel warm vandaag en de we zien Finisterra in de verte liggen. We stappen het pittoreske stadje door, ineens naar het verste punt: de vuurtoren. Aan het monument laten we ook iets achter: mijn korte sokjes. En we verbranden er ons laatste blaadje van de gids.
Op onze terugweg naar Finisterra kruisen ons twee brandweerwagens...?
Hier in Finisterra kiezen we weer voor de albergue, een hele nette en nieuwe. We hebben gisteren in Cee veel tips gekregen voor de volgende overnachtingen.
Deze middag hebben we al heerlijke paella gegeten, onze tong ziet er nog geel van. We weten nu ook waarom dit de Costa de la Morte heet, het is een gevaarlijke zee waarin al veel boten zijn vergaan en zwemmers zijn verdronken door de draaikolken.
zondag 27 juni 2010
Dag 28 - zondag 27/6/10 - Olveiroa - Cee - 20 km
Zondag en iedereen is al voor half zeven op! We ontbijten in het enige pension in het dorp, tostadas met de pot honing erbij!
Het is al direct klimmen en blijven klimmen!
In Hospital, aan een metaalverwerkend bedrijf, komt er een splitsing, ofwel langs Muxia ofwel naar Finisterra. We krijgen ook lange afdalingen en brede stoffige wegen.
Aan de kalvarie de Marco de Couto leggen we onze steentjes, die we van thuis meenamen. En ook dat ene steentje van iemand in het bijzonder.
Aan de kapel van Nuestra Señora de Neves laten de pelgrims berichten en voorwerpen achter. We laten er een berichtje na.
We beslissen om vandaag de tocht te splitsen, de lange weg van meer dan 30 km in de hitte is iets te lang. En we zien de zee weer!
Cee is een mooie plaats om te stoppen voor vandaag. We hebben een tof pension, de lieve dame doet zelfs onze was!
Deze namiddag zijn we al even verder gewandeld, om te zien hoe de weg verdergaat. Morgen naar Finisterra. Het meest westelijke punt van Europa. We zullen wel tijdig stoppen! En dan de weg naar Muxia nemen.
Het is al direct klimmen en blijven klimmen!
In Hospital, aan een metaalverwerkend bedrijf, komt er een splitsing, ofwel langs Muxia ofwel naar Finisterra. We krijgen ook lange afdalingen en brede stoffige wegen.
Aan de kalvarie de Marco de Couto leggen we onze steentjes, die we van thuis meenamen. En ook dat ene steentje van iemand in het bijzonder.
Aan de kapel van Nuestra Señora de Neves laten de pelgrims berichten en voorwerpen achter. We laten er een berichtje na.
We beslissen om vandaag de tocht te splitsen, de lange weg van meer dan 30 km in de hitte is iets te lang. En we zien de zee weer!
Cee is een mooie plaats om te stoppen voor vandaag. We hebben een tof pension, de lieve dame doet zelfs onze was!
Deze namiddag zijn we al even verder gewandeld, om te zien hoe de weg verdergaat. Morgen naar Finisterra. Het meest westelijke punt van Europa. We zullen wel tijdig stoppen! En dan de weg naar Muxia nemen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
