Rustdag 1 - zondag 30 mei 2010 - Guemes

Gisteren heeft de Zwitserse, die therapeute is, naar de enkel gekeken. Ijskompressen, azijn, lymfedrainage, .. Ze geeft me ook een drukverband om te gebruiken als we terug gaan stappen. Don Ernesto zegt dat we geduld moeten hebben en indien nodig haalt hij er een specialist bij.

De pelgrims ontbijten om 7 uur. Wat een gezellige bende bij elkaar: de Pool, het Oostenrijks meisje, een groep Fransen, een Sloveense, een paar Duitse jongeren (een van hen eet niets gedurende 3 dagen, alleen maar sappen en dat tijdens de camino). Een voor een vertrekken ze, na iets te schrijven in het gastenboek en wat geld te laten voor het project. Hier is geen prijs afgesproken, je geeft wat je wilt voor wat je hier kreeg.

Om 10 uur zijn ze allemaal vertrokken, als laatste de Zwitserse. Wij blijven hier vandaag, een betere plek om halt te houden bestaat er niet. Het onthaasten is begonnen:)
Ook de Spanjaard die rondtrekt met zijn hond zal hier blijven: de Duitse scheper moet bevallen en kan dat hier doen.


Vanmorgen hebben we de vrijwilligers al geholpen met het schillen van 50 kg aardappelen! Na de mis van 11 uur komt het koor hier eten. De keukenploeg is al vroeg in de weer om het eten te maken. Ook voor alle pelgrims die hier vandaag zullen toekomen.

Deze middag kwam een specialist naar de voet kijken. Manu is fysiotherapeut, homeopaat. Beter had ik het niet kunnen treffen. Hij komt naar deze plek op verzoek van Ernesto als er fysieke noden zijn. Massagetafel en alle materiaal mee. Hij kijkt ernstig: zeker 2 tot 3 dagen rust. Hij geeft een inspuiting met arnica in de voet en legt een compres met groene klei en rozemarijn. Morgenavond komt hij terug. Van weglopen is geen sprake.

Het middageten is tegen 15 uur, aan dat ritme zullen we moeten wennen. Ondertussen zijn er alweer nieuwe pelgrims bij: een Frans koppel op de fiets, een koppel uit Australie (de trema werkt hier niet), een Sloveen uit Bled (!), ... De herberg loopt behoorlijk vol en tegen de avond is de tafel gedekt voor 34. Een oude man uit Kyoto (kunnen wij niet naar Kyoto, komt Kyoto naar ons), een jonge Japanner, een groep Fransen, de Duitse die met ons de kamer deelde in Liendo, een koppel uit Bern, vader en dochter uit Geneve (zij verstuikte haar voet twee jaar geleden een 60 km verder van hier en kwam met de bus naar deze plek terug om een week te rusten, nu komt ze speciaal terug om de mensen te bezoeken). De dagelijkse uitleg van Ernesto slaan we vandaag over.

We hebben nog gasten bij in onze cabane, in de andere ruimte slapen een Duits meisje en een vriend van op de weg. Ze giechelen wat af.

Dag 3 - zaterdag 29 mei 2010 - Santoña - Güemes - 30,2 km

Vanmorgen gewekt door de meeuwen en de wind tegen het tentzeil.

De Poolse jongen zou om 5.30 opstaan, hij blijft liggen tot zes uur. OK, dan staan we ook maar op. Ontbijten doen we met eigen spullen, want de jeugdherberg serveert "desayuno" pas om 8.15 uur, dat is erg laat voor ons.

Om 6.50 uur, samen met een jong Oostenrijks meisje, vertrekken we. Langs een waterrijk natuurgebied tot aan Playa de Berria. Dan begint een klim over een rots, tegen de kust. Heel mooi, erg steil, ruw. De foto's zeggen genoeg.

Via het strand, dat we te lang volgen, komen we aan in Noja (zeg Nocha). Dat constateren we in de kerk waar we een stempel krijgen en dadelijk de mis begint. Wij weg.

Bij een koffie komen we bij van deze vergissing en zoeken de weg verder.

En dan, bij het kruispunt van 2 grote wegen, de CA147 en CA141 gebeurt een kleine ramp. Trees slaat haar voet om, de pijn is hevig ... Na een korte verzorging, met koud water op een klein handdoekje, gaat de schoen weer aan. We vervolgen onze camino.

Het tweede drama voor vandaag is dat we de verkeerde kant opgaan, steil omhoog naar een pas gekapt bos, de weg die we volgen loopt dood in de bramen en omgehakte takken. We moeten dus helemaal terug naar beneden, we volgen de baan tot San Miguel de Meruelo. Het is zaterdag, veel drankgelegenheden zijn dicht, dus we picknicken op een bank.

Het wordt erg warm, we pikkelen verder aan een veel trager tempo, de enkel wordt dikker. Aan camping Los Molinos vinden we een terras, tijd om iets te drinken en het ijs uit de cola gaat op de enkel.

We zullen al blij zijn dat we in Güemes geraken, Santander is nu niet haalbaar. We vernamen dat er een erg goede albergue is, bij Don Ernesto. In het dorp Güemes, rechtover de kerk San Martyr (wat een toepasselijke naam) informeren we naar de Albergue. Rechtdoor, de tweede links, daar heel hoog in de verte.

De ontvangst in de Albergue is formidabel. Hoewel het al 15 uur voorbij is, krijgen we dadelijk bij het binnenkomen een maaltijd aangeboden: looksoep en dan rijst met spiegelei en ketchup, wijn en water, fruit, koffie of thee. Don Ernesto zou een broer van Willem Vermandere kunnen zijn. Voor de voet komt er direct ijs. En als speciale behandeling voor de gekwetste, krijgen we een aparte cabane.



Als het nodig is kunnen we hier langer blijven. We douchen, doen de dagelijkse was, en de pelgrims blijven intussen maar binnenstromen. Hier is plaats voor 50 man. Er is een Canadees, De Zuid-Koreaan waar we gisteravond in de JH mee aten, de Poolse tentgenoot, 3 Spanjaarden op de fiets,...

Vanavond geeft Don Ernesto een voorstelling over de Camino, hoe de weg verdergaat in de verschillende varianten en om 20.30 uur zullen we samen eten.

We zitten hier nu in een van de vele ruimtes, waar duizenden dia's verzameld liggen, boeken, voorwerpen uit verre reizen,... Ook internetten kunnen we hier.

De foto's kunnen we hier niet plaatsen. Even geduld dus voor het volgende album.

Dag 2 - vrijdag 28 mei - Liendo-Santoña - 12 km

Vandaag een korte maar pittige tocht. Na ons ontbijt in de albergue, vertrekken we om 7:10 uur, in de regen. Twee stevige bergen te beklimmen. Het wordt warm onder de cape.

Laredo, 9 uur, tijd voor een koffie op de Plaza Cachupin, vanaf nu stopt het regenen. We volgen de promenade "Passeo Maritimo" langs de zee, 4,5 kilometer. Op het eindpunt, de Pointe de Laredo, nemen we de overzetboot naar Santoña.

Vandaag hebben we op onze tocht twee klavertjevier gezien! Het waren geen gecultiveerde. Waren we met de auto, hadden we ze niet gezien!

Onze stempel krijgen we van de pastoor in de Santa Maria del Puerto. In de jeugdherberg krijgen we een tent toegewezen, alle kamers zijn volzet.

Santoña is een vissersstad, conservenfabrieken met ansjovis en tonijn. Die gaan we dan ook proeven in een kleine bar. Terwijl Nadal zijn derde set aan het winnen is.

We gaan nog een tweede keer van de JH naar het centrum van de stad, op zoek naar internet. Ook een derde keer, om wat voorraad voor het ontbijt: morgen zaterdag is er nog veel gesloten. Een korte etappe dus, reken er zeker 10 km bij van die extra wandelingen.

Avondeten krijgen we in de jeugdherberg, een half uur vroeger voor de pelgrims, dat is dan wel om half negen. Het is een rare maaltijd: de borden staan al op tafel met een soort spagetti! Koud dus. Het volgende gerecht wordt al geserveerd, dat is ook boor ons: frieten, ballekes in tomatensaus, een soort schnitzel(?).. alles koud. De yoghurt was lekker. Het gezelschap kan er om lachen: een Oostenrijks meisje, een Zwitserse, een Zuid-Koreaan en wij.

Dag 1 - donderdag 27 mei - Castro-Urdiales naar Liendo - 29 km

Om zes uur opgestaan. Het wordt een lange tocht vandaag. De meeuwen hebben zich al laten horen en op dit vroege uur zijn ze al met een hogedrukreiniger de straten aan het poetsen.

Na de douche trekken we naar een bar, voor ons eerste Spaans ontbijt. Erg zoet! Het Vlaams Genootschap heeft ons gevraagd om alle belangrijke zaken (winkels, overnachting, restaurants,...) te noteren tussen Portugalete en Santander. Werk aan de winkel dus.

De etappe vandaag volgt eerst de kust, langs deze Costa Verde in Cantabrië, met mooie vergezichten. Op onze weg komen we vandaag ook andere pelgrims tegen: negen in totaal, heel wat meer dan in 2008. Vanaf Islares gaan we meer het binnenland in, er staan stevige klims op het programma.

Loslopende honden, schapen en geiten, paarden, ezels, koeien, zwaluwen en een groep van meer dan 30 roofvogels komen op ons pad vandaag.

We volgen de beschrijvingen van de route in onze gids en komen 3 kwartier vroeger aan dan voorzien. In Liendo vinden we de nieuwe Albergue, de plaats waar pelgrims kunnen overnachten. Wat een luxe voor 10 personen. Het ziet er naar uit dat we er met 8 verblijven. Deze albergue is van de gemeente en de prijs bedraagt 4 euro per persoon. Er zijn nette douches, plaats om een was te doen, een keuken met alles in, een grote ruimte voor ontspanning,... We doen onze eerste was, halen wat proviand voor het ontbijt, gaan iets eten en vinden dan dit huis met gratis internet.

Het was goed stapweer, beetje bewolkt en toch warm.
Morgen wacht ons een kortere etappe.

"We hebben stress en zorgen achter gelaten, vanaf nu is het de camino die het ritme aangeeft"

Dag 0 - woensdag 26 mei 2010 - Charleroi-Santander

Vandaag vertrekken we. Het regent pijpestelen. Broer brengt ons naar de luchthaven van Charleroi.
We hopen nog vandaag van Santander naar Castro-Urdiales te geraken. Dan zou morgen al onze eerste stapdag kunnen zijn. Anders zal het pas vrijdag zijn.

We proberen deze blog regelmatig aan te vullen, maar weten ook niet of dat altijd zal lukken.

En op de link naar de foto's zullen de beelden staan. Tot gauw!



Hola¡
Hier nog een woordje van onze nulde dag. We zijn vlot van Santander naar ons vertrekpunt geraakt. Net met de laatste bus van 21:00 uit Santander, met onderweg nog een overstap op een kleinere bus. Om 22:10 uur waren we in Castro-Urdiales. Pension La Marina wachtte op ons met een mooie kamer, vlak aan de haven. Daarna nog een wandeling gemaakt en een glaasje wijn genuttigd.

Nog 2 keer slapen!

Nu komt ons vertrek dichtbij, vandaag is dag-2.

Gisteren hebben we een rit gefietst, naar ons buurland Wallonië, en de warme Pinksterdag heeft een eerste laagje bruin aangebracht op ons vel.

Laatste afspraken gemaakt met het thuisfront, de belastingen vroeger dan anders ingevuld, de volmachten geregeld voor de verkiezingen,... Morgen wordt het gras nog eens gemaaid - want ook vandaag is het een 'zondag', nog een paar wasmachines draaien, en dan de rugzakken pakken.

Bedankt voor de talrijke reacties op onze pelgrimstocht. We nemen jullie woorden mee.

Penseelstreken

Gisteravond werd de tentoonstelling van Troets'aquarellen 'penseelstreken' geopend.

Dat was in de kloostergang van Mariadal in Hoegaarden, een mooi kader waar de werken blijven hangen tot 12 september. (Toegankelijk op zaterdag en zondag van 14 tot 18 uur.)

Hoegaarden ligt op de Via Monastica, de Via Belgica en de Via Brabantica. Het is niet vreemd dat er dan ook al vaak pelgrims hebben gelogeerd in het klooster.




Tijdens het Jacobskerkenpad, dat de 18 Vlaamse Jacobskerken met een wandel- en een fietslus aan elkaar verbindt, staat Hoegaarden ook als overnachting op de route. De wandelaars en fietsers kunnen dan van de penseelstreken van Troet komen genieten.

De tentoonstelling is een weergave, het navertellen van die streken met het penseel. Het vertellen met het penseel: je onderdompelen in het landschap, de streken en ze dan vertellen aan het luisterend papier. Het penseel is neergestreken op het papier. Het papier en de verf hebben hun eigen streken. En hoe vertrouwder het penseel wordt, hoe meer het je toevertrouwt aan de streken.