Dag 21 - zaterdag 19/6/10 - O Cadavo Baleira - Lugo - 31,1 km

Het wordt een lange tocht vandaag. De eerste 5 kilometer is het klimmen, daarna is het horizontaal of dalen.

Hoewel we in de nevel starten, zien we dat het een mooie dag zal worden. We komen eerst door Vilabade, waar we de mooie kerk bezoeken. De kerkjes zijn niet altijd open, hier was men precies op de pelgrims aan het wachten. We krijgen er een stempel en krijgen de raad om in Castroverde nog iets te drinken in een bar of in een winkel iets te kopen, daarna komen we tot Lugo niets meer tegen.


Goede raad dus opgevolgd: in Bar Maildo drinken we iets terwijl een man op de gokmachine speelt... We hebben een picknick mee voor straks. We ritsen onze broeken af, de zon komt er door en de camino brengt ons ook vandaag langs mooie wegen.

Onderweg komen we toch nog een automaat tegen met warme em koude dranken, nootjes, olijven, koekjes,... Goed gezien!

In Santa Maria de Gondar passeert een man met 3 koeien, hij op de fiets, heel romantisch.


Onze picknick voor vandaag: broodjes, kaas, tonijn (nog van Santoña), fruitsap,...
Verder op onze weg horen we in de verte een muziekfeest en schoten, ... Er wordt veel gefeest in Spanje, ter ere van vele heiligen.

Lugo kondigt zich aan: gekleurde hoge gebouwen op een heuvelrug. We volgen de gele pijlen en komen aan de albergue. Nauwelijks een kwartier later dan gisteren en veel meer kilometers afgelegd.

Zoals steeds douchen en onze bedden installeren. De pelgrims komen één voor één binnen. Iedereen vond het een mooie tocht, voor sommigen was de afstand te lang. Van hier is het nog 102 kilometer naar Santiago. Nog even en dan komen we op de Camino Frances, voor de pelgrims die deze weg stappen klinkt dat niet zo goed: het is er veel drukker.

Lugo is een Romeinse stad, straks gaan we nog over de omwalling wandelen, de enige complete omwalling met meer dan 80 poorten!

Dag 20 - vrijdag 18/6/10 - Padron - O Cadavo Baleira - 22 km

Ons ontbijt wordt vandaag klaargemaakt door de "protecion civil", de beheerders van de albergue. Heel slappe koffie, eerder leche con caffe.

Vandaag staan er 3 klims op ons programma: Alto de Montouto, Alto de Fontaneira, Alto de Corballin.


Op de Montouto is een ruïne van een Middeleeuws hospitaal, waar de pelgrims verzorgd werden. Ideale plek om even uit te rusten en van het uitzicht te genieten.

In Paradelva hebben we een terrasje: bij onze kop koffie krijgen we een glas fruitsap.

De tweede klim was erg zwaar, er kwam maar geen eind aan, het zweet drupte van ons gelaat. We stapten over een rotsige rivierbedding, niet makkelijk. Achteraf hoorden we van de andere pelgrims dat dit voor hen ook een moeilijk stuk was!


We picknicken weer in de schaduw van een kerkje en daarna in de bar/winkel een koffie gedronken. Hier spreekt men Gallicisch, echt niet verstaanbaar. Als ik de rekening betaal, zegt hij iets als "als de vrouw betaalt, is het weer goed".

Na onze derde klim vinden we het tijd voor een citroenijsje. Het is ook heel warm!

In O Cadavo Baleira komen we aan de albergue om half drie, dit is de hilton van de albergues. Wij hebben er een kamer met 2 bedden. De anderen liggen in 2 zaaltjes. De Italiaan, die als laatste komt, heeft geen plaats meer...

De huizen in deze stad zijn van een witte steen, de stenen waar we de hele weg over gestapt hebben.

Dag 19 - donderdag 17/6/10 - Grandas de Salime - Padron - 27,2 km

Eindelijk, de dag begint goed: het is mooi weer! We kunnen de regenkappen wegsteken en genieten van deze verbetering.
Vandaag gaan we van Asturië naar de volgende provincie Galicië. Hiervoor moeten we weer een col over, de Alto de Aceita op 1.030 meter.

De weg van Grandas de Salima naar het eerste plaatsje Castro is erg nat. We ploeteren alweer door de modder, komen aan waadplaatsen voor het vee, beetje moerassig.

Castro is een mooie plek, met een archeologisch museum. Daar kunnen we alleen maar van de buitenkant genieten, het is natuurlijk nog gesloten. De grote groep pelgrims heeft in Castro overnacht in een privé albergue en we zijn verrast dat ze nu pas starten. Wij hebben dan al 5,5 km afgelegd. De hele dag zullen we in mekaars nabijheid stappen, dan zien we elkaar weer in een volgende bar of passeren zij ons als we even wat uitrusten.



Op de bergpas staat het vol windmolens en we hebben een fantastisch zicht met dit weer. Om 11 uur komen we aan de grens tussen Asturië en Galicië en vanaf nu is het even oppassen: de schelpen staan in deze provincie net andersom dan we gewoon zijn. We moeten nu in de richting van de stralen.

De camino loopt naast de grote baan op een aparte stapstrook. Het lijkt soms op Zweden of Finland. En het is zalig warm!



Om iets na drie uur zijn we in A Fonsagrada. Naast de kerk is een leuke opvang voor de pelgrims waar we onze stempel voor vandaag krijgen. Er is fris water en veel informatie over de camino met alle albergues onderweg en een plan van Santiago. We komen nu dichterbij. Vanaf nu staan de af te leggen kilometers naar Santiago de Compostela op de paaltjes, met een nauwkeurigheid van drie cijfers na de komma.

Na een stop in het stadje A Fonsagrada gaan we anderhalve kilometer verder naar de albergue in Padron. Deze wordt opengehouden door de civiele bescherming. Er is een wasmachine, een droogkast, ze zorgen er voor een ontbijt, de kamers en het sanitair zijn helemaal in orde.

Na de douche en de dagelijkse was stappen we terug naar A Fonsagrada (dus tel maar 4 km bij onze dagtrip) voor internet en straks nog iets eten.

Dag 18 - woensdag 16/6/10 - Berducedo - Grandas de Salime - 20 km

Vandaag ontbijten we van ons eigen proviand. En daarna in de plaatselijke bar drinken we nog iets warm. Het zal nodig zijn, want het is erg nat!! Alweer. Omdat we de weg kennen van hier naar La Mesa, beslissen we de baan te volgen. Niet meer door het bos met de drassige wegen, niet meer over de stenen paden, niet meer door de koeienvlaaien,...

We nemen de AS14, een kronkelbaan van 20 kilometer lang, daardoor ontwijken we ook de erg sterke afdaling na La Mesa. In de Spaanse gids staat die met uitroeptekens aangeduid. Met dat natte weer hebben we liever een wat steviger ondergrond.


Aan de stuwdam komen we even op adem bij een warme drank. De hele weg kletste de regen in ons gezicht. We zijn best blij als we in de krant lezen dat er voor morgen beter weer is voorzien.

Vanaf hier gaat de camino ook over deze baan. We blijven aan een tempo van 11 minuten per kilometer stappen. Om 12.30 uur komen we aan in Grandas de Salime. We zoeken hier te overnachten. De anderen gaan iets verder naar Castro.


In Grandas de Salime is een etnografisch museum. Op deze plaats werd de eerste zaag uitgevonden! We zijn er de enige bezoekers en we hebben 2 gidsen die ons alles tonen. Als de foto's lukken, laten we jullie mee genieten. De Spanjaarden zitten allemaal voor hun TV naar voetbal te kijken en moeten toezien dat Zwitserland er 1-0 van maakt.

Nu is het even achter de PC zitten om jullie op de hoogte te houden en later op de avond zitten we aan tafel.

Morgen stappen we een volgende provincie in, Asturië is dan doorgelopen. Daar wachten ons weer nieuwe landschappen. De zon is er ondertussen een beetje, we hebben er zin in.

Dag 17 - dinsdag 16/6/10 - Pola de Allande - Berducedo - 20,9 km

We ontbijten in ons hotel en zijn om 7.40 uur al op weg. Het regent weer, de regenkappen gaan direct aan.


Vandaag gaan we over de col Puerto de Palo van 1.146 meter, stevig klimmen dus. Jammer dat het zo nevelig is, het landschap laat zich raden. Het is constant omhoog gaan, de camino is prachtig.

Tegen de middag schuilen we even in een bar, de natte regenhoezen laten we buiten over de stokken hangen. De man serveert ons de beste boterhammen... Even later komt ook de groep Spanjaarden binnen. De bar is direct gevuld met al dat lawaai en de natte rugzakken.

Hierna gaan we verder tot Berducedo, waar we in het kleine winkeltje wat voorraad inslaan. We gaan naar La Mesa en daar is niets te eten. Tegen 14 uur komen we aan in La Mesa: de Fransen zijn al in de albergue. Direct zien we wat we niet willen zien: dit is een vochtige plek, de muren staan vol zwarte schimmel. Had dat op internet gelezen maar vergeten dat het hier was...





Verder is in het dorp nog een casa rural, dan maar daar naartoe. Maar de overboervrouw komt ons waarschuwen: Helena ligt in het ziekenhuis, hier is geen kamer te vinden. Onthutst gaan we terug naar de albergue. De Fransen berusten in hun lot, wij doen al een kleine was en schrobben de schoenen schoon.

Dan volgen de Spanjaarden, zij willen hier ook niet blijven. Na heel wat gepalaver en getelefoneer beslissen we met 7 om een taxi te nemen, terug naar Berducedo. Daar is een openbare en een privé albergue.

Zo komen we dus 5 kilometer terug in Berducedo in een zeer mooie albergue die we met gekenden delen. 's Avonds eten we samen in "la cuelpe de maria" en hebben een gezellige avond.

Dat we morgen 5 kilometer meer zullen stappen, is niet eens erg.

Dag 16 - maandag 14 juni 2010 - Tineo-Pola de Allande - 34 km

Met een grotere groep pelgrims, is het opstaan altijd wat chaotischer. Er zijn er die al ruim voor zes uur beginnen op te staan, slaapzak inplooien, allerhande zakjes in de rugzak proppen, nog eens door de zaal lopen,... en slechts 2 toiletten, 2 wasbakken, 2 douches voor 30 man.

Ook vandaag ontbijten we in een bar, vandaag met citroenthee, tostada con marmelada, boccadillo,... en de hele groep Spanjaarden doen hetzelfde.

Omdat de camino er erg nat bij ligt, en in onze gids al gesproken wordt over een "waadplaats" waar we eerst doorgaan, en heel Asturië nog ondergelopen is, kiezen we vandaag voor droge voeten: we nemen de baan naar Pola de Allande. Qua verkeer valt dat best mee op de AS217. We komen door kleine "dorpjes", waar we welgeteld 1 cafeetje tegenkomen. Gelukkig maar dat we daar een koffietje dronken, voor de rest van de weg is er niks meer.

We zien een aantal fietsers die ook de camino afleggen, ook voor hen is het een zware klus door de regen, bergop, bergaf,...

's Middags eten we, op een bankje in een bushokje, onze picknick op: een brood gevuld met vlees en tomaten, zware kost.


We zien nog een vos die de weg oversteekt, de fotograaf is te laat om dat voor jullie vast te leggen. De horreo's veranderen hier van uitzicht: ipv 4 zijn er nu 6 of 8 palen. Vandaag klaart het af en toe wat op, we kunnen wat meer van het landschap zien. Hier zijn ook gestapelde muurtjes om de weiden af te bakenen, typisch voor dit deel van Asturië.



Om kwart over drie zijn we hier in Pola de Allande. We kiezen vandaag voor het comfort van het hotel "Nueva Allandesa", ook omdat de keuken zo gerenommeerd is. Later op de avond zullen we dat eens uittesten.

Het eten was zeer lekker! Na de toastjes met huisgemaakte paté aten we "potas", een soort soep met zwarte pens, een specialiteit van het huis en de familie. Dan volgde een groentegerecht met tomatensaus. Volgde nog een gerecht met kool en vlees. Als "postre" kwam er kaastaart en chocoladetaart...

Er moest geen gaatje in de ceintuur bijgemaakt worden. Van deze camino gaan we geen gram verliezen...

Dag 15 - zondag 13 juni 2010 - Salas-Tineo - 19 km

We vertrekken als eersten uit de albergue. Ontbijten doen we in Bar Berlin, waar ze al om 7 uur opendoen voor ons.

Het regent, maar we zijn blij dat we ook weer stappen. Het begint met een serieuse klim, door bos en dan komen de modderwegskes.

Volgens onze gids zal het landschap veranderen. Het zal zich op een verrassende wijze aan ons tonen. Maar we blijven in de nevel. De hele lange dag.

Er worden hier nieuwe autostrades aangelegd. Onze camino wordt hier en daar afgeleid.


In La Espina houden we een eerste stop, in een bar, annex winkel,... Vandaag hebben we geen te lange rit, dus kunnen we beter af en toe eens iets warms drinken. Het is maar 9 graden! Spanje in juni... Hier spreken ze van de de 40ste mei.



We gaan verder door de regen en modder tot El Pedregal. Het hele dorp is op zijn zondag's gekleed, drinken iets in de bar (ja wij ook weer) en wat later stappen ze allemaal naar de kerk. Men geeft ons de raad om vanaf hier de baan te volgen tot Tineo. De kleine wegen zijn onvoorspelbaar.


Zo komen we in Tineo aan, we halen de sleutel van de albergue. En dan naar Hotel Don Miguel, waar we lekker eten. In Tineo wordt jaarlijks een belangrijke kookwedstrijd gehouden. We proeven dat deze kok er ook wat van kan.

De albergue loopt ongeveer vol: de 15 stapelbedden zijn bijna bezet. Het lukt niet om de kledij te drogen, daarvoor is het hier te kil. We zullen morgen weer met de gewassen spullen aan de rugzak verdergaan. Ook dat is de camino.

Er is weer erg gesnurkt vannacht. Het schijnt dat ik het was...

"Ze hebben een lijn getrokken om een nieuwe weg te maken. Om nog sneller met de auto hier te geraken. Het landschap heeft niet om die weg gevraagd..."