Om zes uur loopt de wekker af en om kwart na zeven rijden we thuis weg. Op weg naar Charleroi is het soms druk: achter een bietenwagen rijden, files bij de opritten van de autowegen en door wegenwerken ook omleidingen. Na meer dan een uur rijden komen we in Charleroi airport. Toiletpauze en dan neem ik afscheid van Trees. Hopelijk vindt ze de weg terug met al die omleidingen. Ik check dadelijk in en wordt grondig gecontroleerd. Bij gate 20 is het nog twee uur wachten met mijn flesje water en dan met 20 minuten vertraging stijgen we op en ik krijg een prachtig uitzicht, heel zonnig en bijna niks wolken.
In Biarritz begint de tocht pas echt. Eerst uit de luchthaven weggeraken. Zo'n luchthaven is niet voorzien op voetgangers. Een half uur later vind ik de eerst gele pijl onder een viaduct en kan ik echt beginnen aan de Camino. Het is bloedheet. Mijn twee broodjes zijn al op.
De weg loopt langs een meer en onderaan de baan langs stukjes bos tot aan de kliffen van de zee.
Later kom ik aan in Bidart, gekend plaatsje en mijn eerste terrasje aan Bar du Fronton en tasje koffie, smaakt ongelooflijk lekker.
Het is erg warm en er is veel volk. Ik moet deze keer een stempel halen in het toerismebureau en niet meer in het stadhuis zoals vroeger. Dan loop ik verder langs de villa's tot aan het station van Guethary.
Tien over drie en vanaf nu is het klimmen van de ene klif en duin naar de andere. In die hitte moet ik veel stoppen en aan de kruik water drinken en een koek eten.
De uitzichten op zee zijn wondermooi. Doodmoe kom ik aan in Saint-Jean-de-Luz. Om kwart over vijf krijg ik een stempel op het politiebureau bij het stadhuis. Er is veel volk in de stad. Hotel Bolivar bestaat niet meer en de enige beschikbare hotelkamer is er een van 90 euro (zelfde prijs single of dubbel)en er komt geen warm water in het bad: ah ja zegt de man, dat geraakt niet tot op het vierde verdiep en ah ja, kamer 42 daar staan de kranen van de lavabo verkeerd en ook het water loopt niet weg. Geen prijsvermindering! Ik ga een Baskisch bord eten 'Chez Theo' want ook restaurant Ibaio bestaat niet meer. Het glaasje rode wijn en het koffietje zijn ook heel lekker. Op de kamer kijk ik nog wat TV en zet alle ramen open want het blijft heel warm.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten