Mijn wasgoed is nog niet droog en dus gaan ze vanachter op de rugzak mee, in de hoop dat ze drogen. Ik kom beneden en geef mijn sleutel af en ga zitten wachten op mijn ontbijt. Een Hollands echtpaar maakt zich klaar voor de tocht, ze zijn gisteren aangekomen in Biarritz. Zij draagt een kleine rugzak en hij trekt een karretje met twee grote rugzakken opgebonden. Na de croissant en sandwich met konfituur en tas koffie ga ik op pad richting brug. Gisteren was het een zware rit en dat voel ik nog. Die trapwegjes door de duinen waren moeilijk.
Alleen op stap is ook helemaal anders dan met Trees erbij. En dan komt soms weer de vraag in me op waarom ik dit toch doe. Gedeeltelijk natuurlijk voor de foto's die verloren gingen door de diefstal van het fototoestel in 2008 en anderzijds is er natuurlijk die onverklaarbare drang om op pad te gaan...het is kwart voor acht en nog donker als ik vertrek en bijna aan de brug zie ik de Nederlanders terugkeren: zij is haar nordic walking stokken vergeten.
Ik wil de kastelentocht volgen maar loop twee keer mis langs de haven en kom na de toren en de vuurtoren op de kustweg terecht en volg die. Die is weer adembenemend mooi en regelmatig kom ik de Nederlanders tegen. Maar de tocht is weer erg vermoeiend en na vijf kilometer omweg en de vele inhammen moet ik geregeld stoppen om iets te drinken of te eten: fruitsap, appel, druivensuiker.
Om halftwaalf aan Hendaye plage doe ik een terrasje: een koffie om daarna weer 3 kilometer om te lopen met de vele haveninhammen om eindelijk langs het station van Hendaye de brug over te lopen naar Irun: we zijn weer in Spanje.
Op de plaza Colon ga ik bij de gekende Don Jabugo een kroket en patatas bravas eten met een glas rode wijn en krijg mijn bord patatas niet leeg. Het is half drie en de albergue gaat pas open om 16 uur. In het supermarktje vlakbij koop ik yoghurtjes, broodjes, een plak chocolade, sneetjes kaas en een appel. Dan ga ik wat rusten op een bank.
Om tien voor vier laten ze me binnen in de albergue en ik betaal voor een bed en ontbijt om zeven uur. Ik slaap in een kamer met drie andere mannen.
Ik ga douchen en kleren wassen die ik kan drogen in een zwierder. Rond vijf uur loop ik nog even de stad in en eet een koek met koffie erbij in een patisserie. Op het plein aan de kiosk blijf ik wat kijken en Don Jabugo is al dicht. Er spelen heel veel kinderen. Het is nog warm. Vele kinderen dragen een uniform: grijs en donkerblauw.
Tegen zessen bel ik met Trees aan het stationsplein. Twee meisjes komen me een sigaret vragen en als ik zeg dat ik niet rook, lopen ze weer weg en even later staan ze ongegeneerd te kussen met een jongen terwijl een kleine jongen hen iets toeroept. Ik ga slapen al is het nog vroeg en warm. Maar eerst krijg ik nog een gekookte kastanje van een ouder koppel. Ze zijn in vier dagen van Vezelay over Saint-Jean-Pied de Port naar Irun gestapt over de ruwe bergen, telkens 8 uur stappen.
Slaapwel, tot morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten