Ik word om acht uur wakker. De zon schijnt op het oude terras. Om half negen ga ik in de taberna ernaast ontbijten: twee koeken en een koffie. Ik ga te voet naar het busstation op de Plaza del toro.
Er komt pas om kwart voor elf een bus naar Santander. Daarna verneem ik dat de bus ergens anders komt, weer naar beneden aan een café. Ik koop een flesje spuitwater en wacht tot een kleine bus me tot Laredo brengt. In Laredo is heel de stad volzet met Middeleeuwse kraampjes.
Ook alle pensions zijn bezet.Ik eet een sandwich en stap de hele promenade af langs het strand
tot aan la Punta
en neem het bootje naar de overkant, Santona. Vandaar ga ik naar de albergue samen met een oude Poolse dame en twee Duitse vrouwen.
Een beetje later is daar ook Cordela en de Spanjaarden William en Carlos. Ik ga douchen, doe de was en hang die buiten te drogen. Ik realiseer me dat er een slip van me is verdwenen al een paar dagen. We gaan met vier samen in de stad iets eten en een ijsje ook aan de overkant.
Dan zitten we wat te kletsen op een bank aan de overzet en ga ik internetten. Een jong koppeltje brengt me in het internetcafé rechtover de post. Morgen moet ik verder met de bus naar Santander.
Ik ga terug naar de albergue en zie dat iedereen weg is. Dan ga ik ook nog maar even de stad in. Onderweg hoor ik luid zingen en klappen en stampen op ritmische muziek, in één van de opslagplaatsen van de sardienenfabrieken. Ik denk zo'n dansschool of carnavalband. Als ik op het eerste verdiep kom, zie ik dat het een evangelische kerk is met een soort van gospelsongs, heel luid roept iedereen mee. Het lijken me eerder zigeuners, allen donkere types. Ik voel me niet zo op mijn gemak en ga door al word ik aangesproken door een man die me waarschijnlijk wil bekeren. Het is al tien over zeven. Een beetje verder kom ik het bekende trio tegen die inkopen zijn gaan doen en ze vragen me of ik mee met hen iets wil eten. Ik ga ook eerst inkopen doen en koop een fles Riojawijn. Als we buiten gezellig met vieren aan een picknicktafel eten en vertellen en lachen wordt het donker maar het uitzicht op de haven is magnifiek. In de lage wieren en algen zoeken mensen met pillichten naar mossels. Om tien uur moeten we binnen in de herberg maar als we om twee voor tien de deur willen openduwen is alles al potdicht. We bellen, daarna telefoneren de Spanjaarden, niks. Uiteindelijk zijn we over het hek achteraan aan de tenten geklommen en stond de buitendeur open en konden we binnen. Er zaten nog drie vrouwen in het salon, die hadden telefoon en bel gehoord maar hadden niet gereageerd. Van slapen kwam niet veel in huis, te warm, veel muggen en snurkers.
Hola pelgrim. Morgen de bus naar Santander? Ik dacht dat je nog tot Guemes zou stappen morgen? En dan op zondag een laatste tocht van 15 km naar Santander. Het is toch pas 's avonds dat je vlucht komt...
BeantwoordenVerwijderenAls je nog in Guemes geraakt, doe dan zeker de groeten aan Don Ernesto en de hele ploeg!
Tot zondag!